changing the speed, 1997 - 2004
desing for a water garden with islands and ceramic sculptures
for the municipality of pijnacker
overview

Historische voorbeelden laten zien dat steden wel degelijk een sterke identiteit aan beelden kunnen ontlenen (Eiffeltoren; Vrijheidsbeeld, triomfbogen), In deze tijd krijgt kunst zelden zo'n centrale plaats in het stadsbeeld. Veel kunstenaars geven ook zelf de voorkeur aan een bescheiden schaal en maat.
Adriaan Rees schuwt het grote gebaar niet. Hij kiest de strategie om met een grootschalige interventie de wijk identiteit te verschaffen. Het project Changing the Speed laat in de ecologische zone nabij rijksweg A13 een 'zichtbare wereld van verschil' ontstaan. Essentieel daarvoor is dat het geluidsscherm langs de snelweg over een lengte van zestig meter transparant wordt gemaakt. Aan de ene kant raast onophoudelijk verkeer voorbij. Aan de andere kant ligt een romantisch waterpark met vijf eilandjes. Om het park loopt een voetpad. Drie eilandjes zijn toegankelijk via loopbruggen en twee kan men per boot of zwemmend bereiken (en 's winters op de schaats). Op de andere eilanden liggen kleinere keramieke sculpturen. De afmeting van het waterpark verwijst in een schaal van 1 op 3 naar de tuin van Ryoan-ji in Kyoto (Japan). De uitvoering in Delfgauw is driemaal groter (60 meter bij 30 meter).

Het waterpark is een oase van rust, meditatie en verwondering. De ambiance nodigt uit tot vertraging en onthaasting. Aan de andere kant van het scherm ligt een concentratiepunt van haast, gejaagdheid, stress en irritatie. Het zijn werelden van verschil die elkaar even raken. De automobilist wordt nieuwsgierig naar wat zich achter het scherm afspeelt. Hoe vaker hij de scene bij Delfgauw ziet, hoe meer jaloers hij wordt op de wandelaars, roeiers of schaatsers. De mensen in het park zien een merkwaardige film aan zich voorbijtrekken: onophoudelijk voortrazende auto's met op de achtergrond een Gezicht op Delft.

Adriaan Rees vindt dat tegenstellingen in het landschap niet moeten worden verdoezeld, maar juist geopenbaard en geaccentueerd. De zogenaamde ecologische zone is een kunstmatig gecreeerde groene ruimte die zijn oorsprong niet zozeer vindt in ecologische overwegingen maar die voortvloeit uit wettelijke normen omtrent geluidhinder. Dicht tegen een snelweg aan mag niet worden gebouwd. Adriaan Rees laat zien wat er aan de hand is. En dan zal blijken dat het confrontatielandschap van snelweg en waterpark een grote schoonheid in zich draagt.

changing the speed, 1997 - 2004